Hoofdmenu

Blogs

De piste kent geen genade

De 2 stratenlopen over 10km die ik in juni afwerkten, gaven me goesting om nog eens een poging te doen om een goeie 10.000m op tartan af te werken.

Wedstrijd op mijn maat dicht bij huis

Een dikke week na Hoogstraten was het tijd voor de Brechtse Stratenloop. In eigen gemeente liep ik vorig jaar waarschijnlijk mijn allerbeste wedstrijd van de laatste jaren. Ik hoopte om dit jaar even goed te doen. Ik besefte maar al te goed dat dit bijzonder moeilijk zou worden. De hitte waarmee ik de vorige wedstrijden moest afrekenen was net op tijd uit het land verdwenen. De omstandigheden en ook de tegenstand waren ideaal om hier opnieuw een sterke prestatie af te leveren.

Highstreet

De stratenloop in Hoogstraten is een gerenommeerde wedstrijd in de Noorderkempen. Op woensdagavond is dit de place to be voor de stad en omstreken.

Deurne

Het laatste weekend van mei en het eerste van juni trok ik naar Deurne voor 2 heel verschillende afstanden. Het eerste weekend zou ik me onder een loden zon beperken tot een stevige snelheidsprikkel over 1000m. Amper 6 dagen later stond dan de 2de editie van de Deurne 10 miles op mijn programma. Ook die wedstrijd zou bij zeer warme temperaturen afgewerkt worden. Terwijl de thermometer de week voordien nog fluks boven de 30° uitkwam, zou hij nu net onder die grens blijven. Desalniettemin veel te warm voor mij voor een inspanning van om en bij het uur.

3 x 3000m

Ik had mijn zinnen gezet op een snelle 3000m in Duffel vrij vroeg op het seizoen. Nadat ik in oktober en november aan de kant stond, heb ik heel hard getraind om bij het uitkomen van de winter terug top te zijn voor het KAVVV-kampioenschap veldlopen en de eerste stratenlopen in april. De snelheidstrainingen bleven toen achterwege en dat merkte ik ook al in de beginfase van de wedstrijden. Het zou dus nog heel wat specifiek werk vragen om tijdig de snelle benen te vinden, temeer omdat ik ook nog eens anderhalve week in Spanje vertoefde.

Osterlauf

Ik heb best al wat wedstrijden in mijn loopcarrière achter de rug, maar ik moet toegeven dat ik nog nooit een wedstrijd in de zuidelijke landshelft heb betwist. Op Paaszaterdag trok ik dan ook voor het eerst een dubbele taalgrens over richting Eupen om een wedstrijd mee te pikken. De bossen en de hellingen rond Eupen en de Weserstuwdam vormden het strijdtoneel voor de Osterlauf. Samen met mijn vriendin en 6 clubgenoten van de STrAFfe lopers verschenen we aan de start van deze organisatie die telkens op heel wat lokale interesse kan rekenen.

Dat begint toch naar vorm te ruiken

In vorige edities van de Kastelenloop heb ik op deze plaats al de loftrompet bovengehaald om de schoonheid van deze wedstrijd te beschrijven. Ook dit jaar trok ik met volle goesting naar mijn geboortedorp voor de 33ste editie van deze klassieker. Echt vlot liepen de laatste zware trainingen vooraf niet, maar ik wist dat de goede conditie van 2 weken voordien op het kampioenschap veldlopen niet helemaal weg kon zijn. Er was de stille hoop om onder de 35 minuten te finishen, ook al was ik me er terdege van bewust dat dit geen al te snelle omloop is.

Hoezo... geen hoog niveau?

18 maart 2017 werd die ene wedstrijd gelopen waar ik de ganse winter had naartoe gewerkt.

Fruitmandcross

Eind februari stond de Memorial Jos De Borger op mijn programma. Vooraf hoopte ik toch mijn rol te spelen in de strijd om de overwinning.

Verzuring opzoeken

2 weken na de drash in Kalmthout, liepen we met een lentezonnetje aan de hemel onze volgende veldloop in St-Niklaas. Nochtans was februari nog maar net over halfweg. Dit was het parcours waar vorig jaar het kampioenschap plaatsvond. Ik hoopte stiekem dat ik dit jaar iets kon rechtzetten, want de ontgoocheling overheerste 11 maanden geleden. Met een iets lichtere trainingsweek in de benen verwachtte ik progressie in mijn conditie te bespeuren. Dit razendsnelle parcours bevatte één helling en 2 zandbakken. Verder lag de omloop er kurkdroog bij.

Pagina's

Subscribe to RSS-blogs
© 2011 SAV vzw.