Hoofdmenu

Blogs

Dju toch

Ik koos voor de KAVVV organisatie in Brasschaat als eerste cross na mijn vakantie. Op training had ik al gevoeld dat ik niets van mijn conditie had ingeboet, dus trok ik met het nodige vertrouwen naar het Peerdsbos. Een klein minpunt was wel dat ik de laatste 2 dagen met een beginnende verkoudheid sukkelde. De luchtwegen zaten nog wel open, maar door de keelpijn en bijhorende slijmen voelde ik me allesbehalve 100%. Aan de start vond ik naast Tommy Kinders vooral enkele niet-aangesloten atleten terug die zouden meestrijden voor de overwinning.

Te snel beginnen is ...

Net voor mijn reis stond er nog 1 wedstrijd op mijn programma, namelijk de cross van Zandhoven. Na mijn prestatie van Hoboken hoopte ik in Zandhoven de bevestiging van mijn goede conditie te vinden. Met 15°C hadden we dit jaar een warme 22 november. Het bosrijke parcours lag er deze keer dan ook vlot beloopbaar bij. Met Tom Van Dyck, Niels Goderis en Stef De Vos stonden er enkele KAVVV-toppers aan de start. Strijd gegarandeerd dus.

Blij als een kind

Zaterdagmorgen zat ik aan het ontbijt door het raam naar de regen te kijken. Enerzijds zag ik er een heel klein beetje tegenop om op training te vertrekken in deze omstandigheden en anderzijds was er het gevoel dat dit mijn weer was. Daarenboven zorgde de overvloedige regen ervoor dat zowat elk parcours in mijn voordeel zou evolueren. Spijtig genoeg stond nu net de Jaak Schrammcross in Hoboken op het programma, een typische parkcross met vele half verharde wegen.

Te hoge verwachtingen

Na mijn goeie prestatie van 2 weken geleden in Schoten keek ik reikhalzend uit naar de cross in Gooreind. Het parcours daar heeft niet veel regen nodig om te veranderen in een moddercross. Spijtig genoeg is er de laatste weken vrij weinig nattigheid gevallen. Toen ik ter plekke arriveerde, merkte ik meteen dat het een droge, snelle wedstrijd zou worden. Dit is misschien niet mijn favoriete ondergrond, maar al bij al blijft dit wel een mooie omloop. Er is namelijk de afwisseling tussen weide, gras en bos en ook de wind speelde dit jaar volop mee.

Subtop

Het park van Schoten was het laatste weekend van oktober het decor voor de 2de KAVVV-criteriumcross van deze winter. De weergoden waren me opnieuw, net als in Berendrecht gunstig gezind. Ondanks de regen blijft dit wel een typische parkcross, maar wel één met enkele korte maar zware modderstroken. Na 4 ronden begint dit parcours dan ook enorm door te wegen. Ik had nu toch al een zestal trainingsweken achter de rug, dus de rust na het zomerseizoen moest ondertussen volledig verteerd zijn.

The smell of victory

De winter is absoluut nog niet in het land. Zo lang wou ik echter niet wachten om het veld in te duiken voor mijn eerste cross van het seizoen. Plaats van gebeuren waren de bossen rond camping de Watertoren in Berendrecht. Naast een leuke plek om duurlopen te doen, kun je hier ook een mooie veldloop organiseren. De weergoden waren me dit jaar gunstig gezind. Door de aanhoudende regen tussen de uren voor de start werden een heleboel stroken in het bos omgedoopt tot modderstukken. Aan de start zag ik meteen dat er geen echte toppers aan de start stonden.

Een zonnige namiddag in De Ster

Eind september staat traditioneel de aflossing van WALO op mijn wedstrijdkalender.

End of summer

In eerste instantie had ik nog grote pisteplannen het eerste weekend van september.

Elk voordeel heeft zijn nadeel

Zaterdag 23 augustus trok ik naar Merksem voor mijn eerste en enige Flanders Cup wedstrijd van het seizoen. Ik opteerde voor een 1500m en hoopte mijn prestatie van 2 weken voordien in Beveren te verbeteren. Bij de inschrijving werd zowel de persoonlijke besttijd als de beste tijd van het seizoen gevraagd. Ik vulde mijn tijden dan ook eerlijk in. 10 minuten voor de start bleek dat de organisatie enkel naar mijn record had gekeken en niet naar mijn tijd van dit seizoen.

De Rat race van de piste

Enkele dagen na mijn 3000m in St-Niklaas trok ik met vertrouwen naar Herentals voor een midweekse wedstrijd.

Pagina's

Subscribe to RSS-blogs
© 2011 SAV vzw.