Hoofdmenu

Fruitmandcross

Eind februari stond de Memorial Jos De Borger op mijn programma. Vooraf hoopte ik toch mijn rol te spelen in de strijd om de overwinning. Ik realiseerde me maar al te goed dat Kevin Kennis met de betere papieren aan de start zou verschijnen. Toch was er bij mij een sprankeltje hoop dat het dit weekend anders zou zijn. Ik had besloten om in de aanvangsfase niet dezelfde keuze te maken als de week voordien. Ik wou iets meer behouden starten en de 4 rondjes aan een gelijkmatig tempo afwerken. Het parcours lag er zoals te verwachten viel vrij snel bij.
Met een vierde positie had ik mijn start zeker niet gemist, maar toch zag ik al snel de top 3 van me weglopen. Kevin nam Kenzo Van De Cauter en Bart Willemen op sleeptouw. Toch duurde het nog geen halve ronde voor hij het ruime sop koos. Ik liep op dat moment zo’n 20m achter Kevins’ eerste achtervolgers. Bij de eerste doorkomst aan start en finish werd duidelijk dat ik snel terrein goedmaakte op Kenzo en Bart. We verlieten nog maar net het Louis Woutersstadion of de aansluiting was een feit. Ik bleef 100m in hun tred en schoof dan door naar positie 2. Halfweg die 2de ronde merkte ik al een klein gaatje op mijn concurrenten. Vanaf dat moment kon ik de blik naar voren, naar de leider richten.
Half wedstrijd bevond Kevin zich toch al 70 à 80m voor mij. Ik begreep toen al dat de overwinning enkel mogelijk zou zijn als Kevin op zijn minst een kleine inzinking zou kennen. Ik slaagde er in ronde drie en vier niet in om mijn achterstand gelijk te houden. Mijn achterstand bleef groeien met enkele seconden per ronde. Zo liep ik na een eenzame tweede wedstrijdhelft 27 seconden na Kevin over de finishlijn. Ik liep exact dezelfde voorsprong op Kenzo bij elkaar, die na een beklijvende spurt Bart van de laatste podiumplaats hield.
Natuurlijk had ik op beter gehoopt, maar dat zat er simpelweg niet in. Kevin bevindt zich deze winter in de veldlopen nog één niveau hoger. Ik verloor iets meer terrein op hem als in St-Niklaas, maar daar staat dan weer tegenover dat ik ten opzichte van andere concurrenten meer voorsprong bij elkaar liep. Dus geheel ontevreden mocht ik niet zijn. Na die blessure in het eerste deel van de winter, blijkt de basis niet breed genoeg om tegen het einde van de winter al hele mooie resultaten te oogsten. De oogst was deze keer dan ook voor Kevin, die met een heuse fruitmand huiswaarts mocht keren, ware het niet dat hij ze meteen weggaf.

Loopgroeten,
Dries 

© 2011 SAV vzw.