Hoofdmenu

Dat begint toch naar vorm te ruiken

In vorige edities van de Kastelenloop heb ik op deze plaats al de loftrompet bovengehaald om de schoonheid van deze wedstrijd te beschrijven. Ook dit jaar trok ik met volle goesting naar mijn geboortedorp voor de 33ste editie van deze klassieker. Echt vlot liepen de laatste zware trainingen vooraf niet, maar ik wist dat de goede conditie van 2 weken voordien op het kampioenschap veldlopen niet helemaal weg kon zijn. Er was de stille hoop om onder de 35 minuten te finishen, ook al was ik me er terdege van bewust dat dit geen al te snelle omloop is. Op een podiumplaats rekende ik niet. Voortgaand op de vorige jaren had je daarvoor op zijn minst een tijd laag in de 34 nodig.
Na een moeizame startprocedure kwam de meute van iets minder dan 300 atleten in gang. Ik liet een eerste groep van 10 atleten vrijwel onmiddellijk vertrekken. Er zat ook niet meteen iemand in mijn spoor. Net voor het bord van de eerste kilometer ging ik op en over een oude trainingsmakker, David De Bruyn. Een kilometer van 3’21” was zeker snel genoeg en ik was er van overtuigd dat ik de goede beslissing had gemaakt door niet mee te gaan in die kopgroep. Ik zou er nog wel een paar oprapen. Clubgenoot Guido Hertogs zag ik nadien voor me opdoemen en ik wou zo snel mogelijk naar hem toelopen om de tocht samen verder te zetten. Begeleider op de fiets Kevin Kennis spoorde ons aan en maakte er ons op attent dat een derde SAV-atleet Tom Van Dyck op komst was. Die kon na ongeveer 2,4km de aansluiting realiseren. Nog voor het einde van die derde kilometer was hij al aan de leiding verschenen en ging het tempo lichtjes de hoogte in. Al vrij snel besefte ik dat deze snelheid iets te hoog gegrepen was voor mij. Ik beet me wel vast in het spoor van Guido. Ik wou niet lossen vooraleer hij de rol loste. Zo ging de SAV-trein voorbij Benjamin Tuffin en met een doorkomsttijd van 13’51” na 4 kilometer was er van verval nog geen sprake.
Bij het opdraaien van het Albertkanaal moest Guido toch ook even op adem komen en zagen we Tom van ons weglopen. We hadden nog net Jelle Oostvogels opgeraapt. Guido nam zonder verpinken het merendeel van het kopwerk voor zijn rekening. Nog voor we halfweg passeerden in 17’25” trok Jelle er opnieuw op uit. Hij liep naar Tom Van Gestel toe, die zich zo’n 15m voor ons bevond. Pas aan de kerk in Massenhoven ging ik over Guido en trachtte ik op mijn beurt de sprong naar voren te maken. Ik kwam aan het kasteel van Montens aansluiten bij Jelle en Tom. Plots zag ik Pieter Geens net als vorig jaar op dezelfde plaats aan de kant staan. Jelle moest net daarna ook even vaart minderen en zo had ik op 600m tijd de sprong van plaats 9 naar 5 gemaakt aangezien ik ook al meteen overnam van Tom. Die nam nadien nog heel even over van mij, maar het was duidelijk dat bij hem het beste er af was.
Aan het 7 kilometerpunt doken we voor het eerst boven het schema van 35 minuten rond. Na 7,7km kon ik afstand nemen van Tom. De eerste 10m voorsprong kon ik vrij eenvoudig nemen, maar nadien moest ik vechten voor elke extra meter. Zo werd het nog enkele minuten afzien om hem af te houden. Rond km 9 merkte ik plots dat mijn achterstand op Tom Van Dyck opnieuw kleiner werd. Tom Van Gestel bleef me opjagen en zo kwam ik op 500m van de finish zelfs tot op 25 à 30m van die andere Tom. Er veranderde echter niets meer in die laatste halve kilometer. Ik eindigde als vijfde 6 seconden na Tom Van Dyck en 5 seconden voor Tom Van Gestel.
Mijn eindtijd van 35’04” was net boven het beoogde doel. Toch was ik heel content met mijn beste prestatie op deze wedstrijd sinds de afstand in 2010 naar exact 10 km werd gebracht. Nu hoef ik ook niet meer te twijfelen aan mijn huidige vorm. Die is meer dan gewoon goed. Hopelijk meer van dat in de komende weken. Met clubgenoten van ofwel SAV ofwel BREAK of de beiden op de plaatsen 1, 3, 4, 8, 11, 18, 23, 30, 31,… was deze wedstrijd een heus succes voor beide clubs. Ik ben blij te merken dat deze wedstrijd populair is bij beide clubs waar ik aangesloten ben.

Loopgroeten,
Dries

© 2011 SAV vzw.