Hoofdmenu

Wedstrijd op mijn maat dicht bij huis

Een dikke week na Hoogstraten was het tijd voor de Brechtse Stratenloop. In eigen gemeente liep ik vorig jaar waarschijnlijk mijn allerbeste wedstrijd van de laatste jaren. Ik hoopte om dit jaar even goed te doen. Ik besefte maar al te goed dat dit bijzonder moeilijk zou worden. De hitte waarmee ik de vorige wedstrijden moest afrekenen was net op tijd uit het land verdwenen. De omstandigheden en ook de tegenstand waren ideaal om hier opnieuw een sterke prestatie af te leveren. Na mijn mindere start in Hoogstraten waar ik de kop van de koers meteen moest laten lopen, was ik er op gebrand om vandaag wel mee te zijn, maar zonder te forceren natuurlijk.
Ik stond op de tweede rij bij de start maar voor ik het goed en wel besefte, liep ik aan de leiding. Nick Van Peborgh had besloten om de beuk er niet onmiddellijk in te gooien en de andere toppers keken blijkbaar zijn richting uit. Zo mocht ik als eerste het applaus van het publiek op de Gemeenteplaats in ontvangst nemen. Na een dikke halve kilometer vond Nick het welletjes en verhoogde hij het tempo. Niels Goderis, Hans Nuyts en Manuel De Backer schoven met hem mee. Ik plaatste me daarachter in een groepje van 6 met o.a. clubgenoot Dirk Vermeiren. Ik vond het tempo vrij hoog liggen. Toch scheurde het pas na kilometerpaal 2. Dirk en Sven Naets liepen met hun tweeën weg. Daarachter kwam Bart De Bergé alleen te zitten en ik liep nog verderop in het gezelschap van Wouter Vermonden en Kurt Veheyen. Wouter liep in ons groepje het ideale tempo om een beetje te bekomen van die voortvarende eerste kilometers. Bart liep daarenboven niet ver van ons weg. Na 4,5km vond ik het tijd om een poging te doen om het gat op Bart te dichten. De passage in het park was ideaal voor mijn maneuver en bij het uitdraaien van het park zat ik hem op de hielen.
Zo liep ik bij de doorkomst na de eerste grote ronde in het spoor van Bart op plaats 8. Met een doorkomsttijd van 17’35” na 5,15km zag het er goed uit voor een tijd onder de 35 minuten. Na de passage aan de finish kreeg ik de indruk dat Bart zijn tempo de hoogte in ging. Aan overnemen moest ik niet denken. Het was kwestie van zo lang mogelijk aan te klampen zodat ik mijn voorsprong op Wouter en Kurt kon uitbouwen en ik op het einde niet al te lang alleen moest lopen. Net voor het 7km punt moest ik een klein gaatje laten. Ik zocht een beter tempo en probeerde het verschil te beperken. Bart liep in de laatste 3 kilometer toch nog een kleine 100m van me weg, maar ik kon mijn naaste belagers voor plaats 8 op zo’n 30 à 40m afstand houden.
Uiteindelijk overschreed ik de finish in een tijd van 34’45”. Dat is 26 seconden trager dan vorig jaar. Men had dit jaar de start wel wat naar achteren geschoven. Dus laat ons zeggen dat ik een kleine 20 seconden trager was. Toch kon ik hiermee leven. Vorig jaar was het extreem goed in Brecht. Dit mocht ik dan ook niet zien als enig referentiepunt. Ik kon op een heleboel concurrenten een halve minuut dichter komen dan 9 dagen voordien in Hoogstraten. Wouter en Kurt liepen daar bijvoorbeeld meer dan een halve minuut voor mij over de finishlijn en nu kon ik hen afhouden. Tenslotte leek het fysieke ongemak waarmee ik de voorbije dagen/weken sukkelde eindelijk achter de rug te liggen.

Loopgroeten,
Dries 

© 2011 SAV vzw.